Suplementacja witaminy D w populacji osób zdrowych

Dawkowani witaminy D w zapobieganiu jej niedoborowi w populacji polskiej określono dla poszczególnych grup wiekowych i grup szczególnego zagrożenia w „Wytycznych suplementacji witaminą D3 dla Europy Środkowej – rekomendowane dawki witaminy D dla populacji zdrowej oraz dla grup ryzyka deficytu witaminy D”

Przedstawiono dawki zalecane w powszechnej prewencji (niewymagające monitorowania) oraz maksymalne, stosowane w leczeniu udokumentowanego niedoboru.

Zalecenia suplementacji witaminą D dla osób zdrowych są następujące:

1. Noworodki i niemowlęta (0-12 m-cy):
   • Suplementacja witaminą D powinna się rozpocząć od pierwszych dni życia niezależnie od sposobu żywienia noworodka (pierś/mleko modyfikowane) uwzględniając jednak jej zawartość w mleku modyfikowanym.
   • Suplementacja w dawce 400j.m/dobę do 6 miesiąca życia
   • Suplementacja 400-600j.m/dobę między 6-12 miesiącem życia
2. Dzieci i młodzież (1-18 lat):
   • Suplementacja w dawce 600-1000j.m/dobę zależnie od masy ciała w miesiącach wrzesień-kwiecień
   • Suplementacja w dawce 600-1000j.m/dobę zależnie od masy ciała przez cały rok, jeśli nie jest zapewniona efektywna synteza skórna witaminy D w miesiącach letnich
3. Dorośli (>18 lat) i seniorzy:
   • Suplementacja w dawce 800-2000j.m/dobę zależnie od masy ciała w miesiącach wrzesień-kwiecień
   • Suplementacja w dawce 800-2000j.m/dobę zależnie od masy ciała przez cały rok, jeśli nie jest zapewniona efektywna synteza skórna witaminy D w miesiącach letnich
   • Seniorzy (65+ lat) powinni otrzymywać suplementację w dawce 800-2000j.m/dobę zależnie od masy ciała przez cały rok, ze względu na obniżoną efektywność skórnej syntezy witaminy D

Więcej informacji zwł. na temat dawkowania w grupach ryzyka i dawek maksymalnych znajdą Państwo w wytycznych.

Artykuł Suplementacja witaminy D pochodzi z serwisu NZOZ Osielec.

Zgodnie z przepisem § 13 ust. 1 zarządzenia Nr 50/2016/DSOZ Prezesa NFZ, zalecana liczba świadczeniobiorców objętych opieką przez jednego lekarza podstawowej opieki zdrowotnej nie powinna przekraczać 2500 osób.

Przedmiotowa norma konstruuje regułę, zgodnie z którą sprawowanie opieki nad pacjentem przez lekarza  podstawowej opieki zdrowotnej w sposób odpowiadający aktualnej wiedzy medycznej, etyce zawodowej oraz należytej staranności jest możliwe wtedy, gdy liczba pacjentów zadeklarowanych do niego nie przekracza 2500 osób.

Jednakże kierując się dobrem naszych pacjentów zgodnie z ideą medycyny rodzinnej obejmujemy opieką zdrowotną całe rodziny i dlatego wyjątkowo przyjmujemy ponad limit deklaracje kompleksowo do lekarza poz i pielęgniarki poz członków rodzin już zapisanych do NZOZ w Osielcu czyli małżonków, rodzące się dzieci, przyjeżdżających rodziców itp. Każda taka sytuacja jest rozpatrywana indywidualnie i po akceptacji przez Kierownika Zakładu deklaracja może być złożona.

Jednocześnie informujemy, że deklaracja do lekarza POZ można składać w sąsiednich ośrodkach m.in. w Łętowni, Jordanowie, Bystrej, Sidzinie, Toporzysku i innych (pełna lista dostępna w siedzibie NFZ w Nowym Targu ul. Jana Kazimierza oraz na stronie internetowej: www.nfz-krakow.pl.

Artykuł Informacja o przyjmowaniu deklaracji wyboru lekarza pochodzi z serwisu NZOZ Osielec.

Zasady postępowania lekarzy ubezpieczenia zdrowotnego w ramach realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartych z Narodowym Funduszem Zdrowia.

1. Lekarzem ubezpieczenia zdrowotnego jest każdy lekarz udzielający świadczeń w ramach umowy podpisanej z NFZ.
2. Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego zobowiązany jest do posługiwania się w procesie prowadzonego przez siebie leczenia i diagnozowania formularzami, których merytoryczną zawartość określa NFZ, o ile nie wynikają one z odrębnych przepisów
3. Lekarz POZ kierujący świadczeniobiorcę do lekarza specjalisty lub do szpitala zobowiązany jest dołączyć do skierowania wyniki niezbędnych badań diagnostycznych, zgodnie z rozpoznanym schorzeniem, aktualną wiedzą i praktyką medyczną umożliwiających potwierdzenie wstępnego rozpoznania.
4. Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego leczący świadczeniobiorcę w poradni specjalistycznej i szpitalu zobowiązany jest, do pisemnego informowania lekarza POZ, do którego zadeklarowany jest świadczeniobiorca o rozpoznaniu, sposobie leczenia, rokowaniu, ordynowanych lekach, w tym czasokresu ich stosowania i dawkowania oraz wyznaczonych wizytach kontrolnych.
5. Lekarz POZ ordynuje leki dla świadczeniobiorcy w sytuacji opisanej w p. 4 (konieczność stałego przyjmowania leków w schorzeniach przewlekłych), jeżeli w dokumentacji medycznej przez niego prowadzonej znajduje się informacja, której zakres opisany jest w p.4 pochodząca od lekarza realizującego świadczenia w ramach umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych zawartej z NFZ.
6. W przypadku, gdy świadczeniobiorca objęty leczeniem specjalistycznym wymaga wykonania badań kontrolnych, pozostających w związku z prowadzonym leczeniem, skierowania na te badania wystawia i pokrywa koszty ich wykonania świadczeniodawca udzielający świadczeń ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Dotyczy to również lekarza specjalisty, do którego świadczeniobiorca ma prawo zgłosić się bez skierowania.
7. W przypadku, gdy świadczeniobiorca objęty leczeniem specjalistycznym wymaga leczenia szpitalnego, lekarz specjalista dołącza do skierowania wyniki badań diagnostycznych zgodnie z rozpoznanym schorzeniem, aktualną wiedzą i praktyką medyczną, umożliwiające potwierdzenie wstępnego rozpoznania.
8. W przypadku kierowania świadczeniobiorcy z jednej poradni specjalistycznej do innej, jako badania wstępne przekazywane są wyniki badań wykonane w poradni kierującej oraz inne badania diagnostyczne będące w posiadaniu świadczeniobiorcy a wykonane przez lekarza POZ, umożliwiające potwierdzenie wstępnego rozpoznania stanowiącego przyczynę skierowania.
9. W przypadku zakwalifikowania pacjenta na oddział szpitalny, a w szczególności do planowego leczenia operacyjnego, wykonanie niezbędnych badań diagnostycznych leży po stronie szpitala.
10. W czasie trwania hospitalizacji świadczeniobiorcy, lekarz POZ nie może wystawiać mu zleceń na środki  pomocnicze i ortopedyczne (zwłaszcza pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne itp.) oraz ordynować leków, których konieczność zażywania wynika z przebiegu hospitalizacji a może ordynować leki, których zażywanie nie wynika z przyczyny hospitalizacji.
11. Szpital zapewnia świadczeniobiorcy leki związane z przebiegiem hospitalizacji, których zażywanie wynika z przyczyny hospitalizacji.
12. Świadczeniobiorca po zakończeniu hospitalizacji (także w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym) powinien zostać zaopatrzony stosownie do zaistniałej sytuacji w: skierowania do lekarzy specjalistów, informację dla lekarza POZ, recepty, zwolnienie lekarskie oraz wyniki badań diagnostycznych wykonanych w toku leczenia.
13. Każdy lekarz ubezpieczenia zdrowotnego w trakcie prowadzonego leczenia w przypadkach medycznie uzasadnionych orzeka o czasowej niezdolności do pracy – wystawia zwolnienie lekarskie.

Informacje o realizacji świadczeń w ramach ubezpieczenia znajdą państwo również na stronie narodowego funduszu zdrowia

Artykuł Informacje o realizacji świadczeń pochodzi z serwisu NZOZ Osielec.

Grypa a przeziębienie

Grypa to ostra choroba zakaźna wywoływana przez wirus grypy, który atakuje głównie płuca i oskrzela.

Najczęstsze objawy grypy: nagłe zachorowanie, temperatura, która wynosi ponad 38°C, kaszel, ból mięśni i/lub głowy, złe samopoczucie, dreszcze, bóle w klatce piersiowej, u dzieci bardzo często występują objawy żołądkowo-jelitowe (głównie nudności i wymioty)

Grypę bardzo często myli się z przeziębieniem.

Najczęstsze objawy przeziębienia: ból gardła i oczu, kichanie, zmniejszenie drożności nosa, czasami wyciek z nosa, utrata apetytu, rzadziej – gorączka lub stan podgorączkowy.

Jak można się chronić przed grypą?

Najskuteczniejszym sposobem ochrony przed zachorowaniem jest szczepienie przeciw grypie. Szczepionka zmniejsza prawdopodobieństwo zachorowania, a jeśli do niego dojdzie – łagodzi przebieg choroby. Wirusy grypy mutują, dlatego aby jak najlepiej ochronić się przed zachorowaniem, należy się szczepić co roku.

Inne wskazania: regularnie myj ręce wodą z mydłem, zasłaniaj usta i nos chusteczką jednorazową podczas kichania i kaszlu, następnie wyrzucaj zużyte chusteczki do kosza na śmieci, kichaj w zgięcie łokcia, zasłaniając nos i usta, podczas choroby przebywaj w domu, unikaj chorych

W jaki sposób leczyć grypę?

Wirusa grypy nie zwalczają antybiotyki ani leki dostępne w aptece bez recepty. Skuteczne są leki antywirusowe, które przepisuje lekarz. Powinny być podane w ciągu 48 godzin od pojawienia się pierwszych objawów i po zdiagnozowaniu grypy (na podstawie wymazu).

Najczęstsze powikłania pogrypowe: zapalenie płuc i oskrzeli, zakażenie meningokokowe, zaostrzenie astmy, zapalenie ucha środkowego, choroby serca toksycznego, zapalenie mięśni, choroby nerek, powikłania neurologiczne, wstrząs, a nawet zgon

Dlaczego kobiety w ciąży znajdują się w grupie ryzyka?

Grypa u kobiet w ciąży może być zagrożeniem zarówno dla niej, jak i dla jej nienarodzonego dziecka – może powodować poważne choroby.
Szczepienie jest bezpieczne podczas całej ciąży.
Po zaszczepieniu kobieta przekazuje odporność dziecku. Dzięki temu jest ono chronione przez pierwsze pół roku życia.

Artykuł Grypa może poważnie zagrażać kobietom w ciąży – zaszczep się! pochodzi z serwisu NZOZ Osielec.